De eerste week zit er op

Dinsdag 30 december 2025.

Vandaag wat vroeger opstaan. We moeten eerst naar Antas om de rest van onze spullen uit de opslag te halen. Dat moet voor het einde van het jaar, want Kees heeft de huur alvast opgezegd. Scheelt toch weer een paar euro per maand hè. Dus op tijd in de bus. Prachtig weer vandaag, geen wolkje aan de lucht. En in het zonnetje is het al weer lekker warm (in de auto dan he, want ook hier is het momenteel koud. Spanje had dit jaar de koudste kerst in 15 jaar).

We hebben vrij vlot alle spullen in de bus en gaan dan even naar de bouwmarkt iets verderop. Lijkt niet op de Praxis of Gamma of zo, maar hier hebben ze best veel spullen. We moeten wat emmers en bezems hebben. Die missen we. En een droogrek voor de was. 

En dan naar huis. Damian komt vandaag de keuken demonteren. Samen met een vriend van ‘m. 

En, Damian zou de spullen komen halen die we voor hem klaar hebben gezet. Kees had al gezegd dat hij een grote vrachtwagen mee moest nemen. 

Maar voordat het zover is komt Damian langs met een andere vriend van hem, Javier. Die doet in leidingen en in zwembaden. Javier gaat een offerte maken voor ons om het zwembad weer volledig operationeel te krijgen. Alles moet even nagelopen worden. Dus we leggen dat allemaal uit. En vervolgens vertrekken de mannen weer. 

In de middag komt Damian terug met een ander vriend, da’s een timmerman. Met 35 jaar ervaring. Samen beginnen ze de keuken te demonteren. Als eerste de kraan maar een losdraaien, dacht Damian. Vervolgens grote paniek: het water spuit alle kanten op! Vreemd, want op de aansluiting zit een stopkraan. En die zou het water dus tegen moeten houden. Kees sprint naar de straat, want daar zit de watermeter (en da’s best ver weg vanuit de keuken) en draait de hoofdkraan dicht. Blijkt dat Damian de complete kraan heeft afgebroken van de leiding. En doet dat vervolgens bij de andere kraan nog eens. Lekker dan. Geen water meer. Eerst moet Javier weer terug langskomen om de aansluiting te repareren. Gelukkig wist hij de weg nog. Stop in de leidingen en het water kan er weer op. Ondertussen stond de hele keuken al buiten. Later in de middag kwam Damian terug, met een enorme aanhanger. Spullen inladen en daar ging hij weer. Tot 4x toe is er een aanhanger met spullen weggereden. De laatste vracht werd in het donker afgehaald. 

Toen waren we er ook wel klaar mee. Het huis was bijna leeg. Er stond nog een slaapbank, daar zijn we maar op gaan bivakkeren. Met de laptop op een tafeltje nog wat tv gekeken. En ons heerlijk gedoucht in de tijdelijke badkamer. We hebben een fijne douche, dat dan wel. 

En vannacht slapen we voor het eerst in ons huis. Er is geen verwarming, buiten is het koud zodra de zon onder is. Maar, met twee matrassen, daarop twee toppers van de Ikea, onder een heerlijk dekbed mét twee fleecedekens erover, krijgen wij het vast niet koud!

---

Woensdag 31 december 2025. 

Oudejaarsdag. Eigenlijk hebben we daar totaal geen erg in, het gaat een beetje aan ons voorbij. 

We zijn redelijk vroeg op, want Damian zou rond 09:00u weer langskomen met de enorme aanhanger om de rest van de spullen te halen. En, we krijgen vandaag de internet aansluiting. Dachten we. 

Om 09:00 geen Damian. Wel een bericht, hij is er rond 11:30. En om 10:00 geen internet-vent, terwijl hij er om die tijd zou zijn. Maar het is Spanje he, je weet het nooit precies. 

Die belt een half uur later, met de vraag waar we eigenlijk wonen. In het Spaans, want een andere taal spreekt hij niet. Da’s handen én voetenwerk via de telefoon, maar Kees krijgt het voor elkaar uit te leggen waar hij moet zijn. Een kwartiertje later belt hij weer: hij is in het dorp, maar waar is nummer 20?

Tja, je rijdt zó aan ons huis voorbij, staat een beetje verscholen tussen de begroeiing en een stuk lager dan de straat. Maar uiteindelijk hebben internet-vent en Kees elkaar gevonden. 

De ontmoeting was echter van korte duur: er moet een glasvezelkabel van de wijkcentrale naar het huis worden aangelegd. Nu is er wel een telefoonkabel die naar het huis loopt, én een stroomkabel, maar de routes die deze volgen is niet voldoende voor de glasvezel. Nu moet je weten dat leidingen hier allemaal bovengronds lopen, want er is geen beginnen aan om gleuven te graven in de rotsbodem hier. Internet-vent gaf aan dat er een extra paal moest komen, en die ging hij vandaag niet neerzetten. Daar moet een speciaal bedrijf voor komen. Volgende week, of de week er na. Kwam wel goed. En weg was internet-vent. Met de snelheid van een glasvezelverbinding. 

Ondertussen waren we maar begonnen met alle zware spullen voor Damian bij het hek te zetten. Dan konden we sneller inladen. Damian kwam, vlot ingeladen, en vertrok weer. Gea met ‘m mee. Die wilde wel eens zien waar al die spullen naar toe gingen. Nou, naar een grote opslag. Was wel gezellig. Onderweg had ze nog twee sinaasappels geplukt, vers van de boom. Kunnen we straks opeten. 

De tweede lading van vandaag was voldoende om als grote spullen weggewerkt te krijgen. Opgeruimd staat netjes. 

Damian had aangegeven dat hij vanmiddag terug zou komen met een vriend die voor ons wat muren gaat stucen, en ook de buitenkant van het huis onderhanden gaat nemen. Eigenlijk net andersom: die de buitenkant gaat doen en dan meteen ook in de keuken en de badkamer boven wat stucwerk kan verrichten. Zou Kees zelf doen, maar als deze gast het voor een zacht prijsje meteen mee kan nemen is het goed.

Ondertussen konden wij nog even boodschappen doen. De supermarkt is precies 10 minuten rijden verderop, tenminste, als je ineens goed rijdt. 

Overigens, over de badkamer gesproken: Gea heeft een nieuwe hobby: tegels uitbreken. Ze is helemaal in d’r nopjes met de elektrische slaghamer die Kees op Temu heeft gescoord. Gisteren al de tegels uit de keuken in rap tempo gesloopt, en meteen door naar de badkamer boven. En het gaat haar goed af, dat sloopwerk!

Ondertussen hebben we al het kleine spul wat nog over is voor Damian alvast buiten klaargezet. 

Pas laat in de middag kwam Damian met stuc-man langs. Alles langsgelopen en besproken voor een offerte op te stellen. En ze gingen weer. Damian had geen tijd meer om nog spullen mee te nemen. Konden we gewoon buiten laten staan, geen probleem. Prima dus. 

Omdat het al tegen de avond liep hebben we snel nog even met Chris en Shauna gefacetimed. Eigenlijk met Ana, maar die heeft nog geen eigen telefoon natuurlijk. 

Daarna naar binnen. De gaskachel in de woonkamer aan, twee nieuwe Ikea-stoelen in elkaar gezet en daarna lekker eten. TV kijken op de laptop (om erachter te komen dat de gigabits er wel heel snel doorheen vliegen als je op maximale kwaliteit streamt.). En dan genieten van een rustige oudejaarsavond. Lekker douchen en vroeg naar bed!

---

Donderdag 01-01-2026.

Gelukkig Nieuwjaar!

We hadden het niet gedacht maar hebben het toch volgehouden tot 00:00. Beetje TV kijken, meer ook niet. We hebben exact één vuurpijl gezien, en bij de buren waren de kleinkinderen op visite, die hebben 5 rotjes afgestoken. Niks geen vuurwerkoverlast hier!

Gisteren heeft Kees een inbouwkast gesloopt die in een van de slaapkamers zit. Het hout was niet best meer. En, waarschijnlijk komt op de plek de doorgang naar de badkamer ernaast. 

Het hout zag eruit alsof er beestjes in hadden gezeten. Hele gangen lijken er in gegraven. Op de plank lag nog een doos die bij aanraking compleet verging. We hadden wel meer van die verpakking aangetroffen en dachten dat het door vocht kwam. 

Gea was echter vroeg wakker en is eens gaan onderzoeken wat daar de oorzaak van zou kunnen zijn. En kwam tot een schokkende ontdekking: Termieten!

Daar heb je je “Ik Vertrek-Momentje”…

Gelukkig kan dat goed behandeld worden. We hebben ook geen houten constructie dus het huis is niet in gevaar. Maar we moeten er wel mee aan de slag. Op zoek dus naar een bedrijf dat kan beoordelen of er een plaag is en wat er aan gedaan kan worden. 

Kees had gisteren, bij het parkeren van de bus onder het afdak, een bijzondere bal in een dennenboom zien hangen. We hebben precies één levende en twee dode, ongevallen dennenbomen. En in die levende hingen twee van die rare ballen. Zo groot als een flinke sinaasappel. 

Kees is lid van een facebook groep die gaat over tuinieren in Spanje. Al heel lang, omdat we in het appartement de bloembakken niet aan de gang kregen. Dus een foto van die bal daar gepost. Tientallen reacties: Nest van de dennen processierups! Levensgevaarlijk voor dieren en schadelijk voor de mens. Meteen verwijderen (op een speciale manier) en verbranden. Weer zo’n “Ik Vertrek-Momentje”. Gaat lekker zo. Gaan we morgen mee aan de slag. 

Vandaag hebben we niet veel aan het huis gedaan. We hebben afval weggebracht naar de grijze containers bij ons ex-appartementencomplex die we altijd het kamp noemen (zodat we de containers hier niet meteen volstorten). Op de terugweg bij de benzinepomp op de hoek een jerrycan met diesel gekocht. Want, in het terras groeien best dikke wortels inmiddels en die ontwrichten het terras. Die moeten er uit, en daar was eerder al iemand voor wezen kijken. En die had aanbevolen om op die wortels een klein beetje diesel te gieten, daar drogen ze van uit. Dus zo gezegd zo gedaan. 

Gea was ondertussen begonnen met het opruimen van de zooi rond de buitenkeuken. Daar lag me toch een berg troep (wat we allemaal in die grijze containers op het kamp hebben gestort). Kees begon aan de plantenbakken aan het begin van de trap naar het zwembad: alle onkruid eruit. Er zitten nu enkel vetplanten en een enorme bolcactus in. Laten we mooi zitten zo. Ook meteen alle losse stenen opgeruimd en het onkruid tussen de tegens weggehaald. Gea is vervolgens de trap aan gaan vegen. En al doende kwamen we uit bij het zwembad. 

Eerst het filterhuisje eens opgeruimd (de ruimte bij het zwembad waar het filter voor het zwembadwater staat). Alle afvoeren weer opengemaakt want die waren in de loop der tijd helemaal vol gaan zitten met zand. 

Naast het zwembad staat een grote struik, een Indische rubberboom, die hebben we ook meteen gesnoeid. En daarna alle rommel rond het zwembad aangeveegd. Ziet er een stuk beter uit al. Kees is bezig om het afdekzeil, wat compleet stuk en vergaan is, stukje bij beetje uit het water te halen. Elke dag een stukje, dan kan dat drogen en de kant op worden getrokken. Gaat een paar dagen duren wel. 

Inmiddels was het zes uur. De zon begint onder te gaan en het wordt kouder. We stoppen er mee voor vandaag. Gereedschap opruimen en naar binnen. Kachel aan, eten, douchen, tv kijken en naar bed. Weer een welbestede dag. Wel een relaxte dag. Dat wel. 

---

Vrijdag 02 januari 2026. 

Vanmorgen weer op tijd opgestaan. Da’s dan om 08:00. Dat vinden we al erg op tijd hier. 

Vandaag een redelijk productieve dag met weinig bijzonderheden. 

Gea begon met het verder verwijderen van de tegels uit de badkamer boven. Maar zo’n breekhamer, op batterijen, is best zwaar als je bovenhands moet werken. Dat deel heeft Kees gedaan. Totdat alle batterijen leeg waren. Uit met de pret. Die dingen aan de oplader en toen zijn we maar gaan lunchen. 

Na de lunch even naar het commerciële centrum van het kamp. Daar zit een afhaalwinkel voor verse maaltijden. Erg lekker en tegen een prijs waar je ze zelf niet voor kunt maken. En we moesten nog even langs de supermarkt, wat kleine dingetjes halen. Kees had dringend de behoefte aan twee spuitbussen haarlak, dus die ook meteen meegenomen. 

Terug in El Tarahal begin Gea met het verwijderen van de tegels, die als lambrisering aangebracht waren in de logeerkamer. We hebben één slaapkamer beneden zelf in gebruik, de slaapkamer boven is “onze slaapkamer” dus de derde slaapkamer is dan meteen de logeerkamer. 

Nu zit er zo’n beetje in het hele huis een lambrisering van geelachtige tegels. Wij dachten dat dit was omdat er best wat optrekkend vocht in het huis zou zitten. 

De tegels in de logeerkamer vielen er zo’n beetje vanzelf af. Maar van vocht achter de tegels was totaal geen sprake. De muur is netjes droog. We vermoeden dat de wijze van aanbrengen van de tegels debet is aan het feit dat ze gemakkelijk loslaten. 

Ondertussen hadden we al geconstateerd dat we wel erg veel puin aan het verzamelen zijn. Een klein gedeelte hadden we gisteren al gestort in de grijze containers op het kamp, maar dat is natuurlijk niet de bedoeling. We kwamen erachter dat we in de tuin, daar waar de overlast van het water zich afspeelt, een gapend gat hebben zitten, waar zeker een kuub of 12 aan zand en puin in moet om deze weer op te vullen. Nou, dat treft. Puin hebben we. 

Maar, het is vanaf de voordeur 83 stappen lopen naar dat gat. En dan moet je langs het zwembad, dus trap af van in totaal 30 treden. Met een flinke zak met puin… we hebben onze training dik gehad vandaag!

Kees is in de middag aan de slag gegaan met de dennen processierupsen. Er bleken best wel wat nesten te zitten. 5 In één boom, en er bleek nog een boom naast te staan waar er ook nog twee in hingen. 

De bedoeling is dat deze nesten met tak en al verwijderd worden, en ze bij voorkeur verbrand worden. Maar, om ze te verwijderen moet je er mee aan de slag en dat kan ervoor zorgen dat er brandhaartjes vrijkomen. Die dingen zorgen dus voor de jeuk en irritatie aan luchtwegen en dergelijke. Die wil je dus niet meemaken. 

Laten hangen is geen optie, want die haartjes kunnen honderden meters op de wind meegevoerd worden. 

En daar zijn dan die spuitbussen haarlak voor bedoeld: voordat je ook maar iets doet, die nesten volledig inspuiten met haarlak. Dat voorkomt dat er ongewenst materiaal vrijkomt. Dus dat gedaan, de nesten uit de bomen geknipt en in een dikke plastic tas gedaan. Luchtdicht afgesloten en in de grijze container. 

In de fik steken impliceert dat er eerst een vuur moet zijn, en da’s allemaal gedoe, vond Kees. Op deze manier is het ook opgelost. 

Tussendoor hadden we nog even pauze. Met een kop koffie/thee én een verse sinaasappel. Die hoef je hier niet te kopen, die pluk je gewoon uit de boom. Er staat er eentje in de tuin van de buurman, maar die is er nooit. Fijn dus!

En lekker dat die dingen zijn…!

Aan het eind van de dag kwam Damian de Peugeot halen. Die moest nog voor de ITV, de Spaanse APK. Was al sinds oktober verlopen, dus het mocht ook wel weer. Ook zou Damian beginnen met de voorbereiding van het overzetten van de bus naar Spaanse kentekens. Daarvoor moet de bus ook een ITV keuring ondergaan. En er lag nog wat los spul dat Damian nog graag wil hebben, al buiten op hem te wachten. We hebben al die spullen in de bus gezet, die kan Damian dan meteen meenemen. Hij heeft de sleutel van de bus mee, dus hij kan zelf de auto’s omwisselen, op het moment dat het hem uitkomt. 

Eind van de dag weer moe maar voldaan. Er zit schot in de zaak. Lekker eten, douchen, nog even TV kijken en dan weer slapen. 

Dat TV kijken is best een dingetje: dat moet via onze mobiele telefoon (hotspot voor de laptop). Gea heeft een bundel, Kees ook, en Kees heeft ook nog een werktelefoon met een bundel, én hij heeft nog een Spaans prepaid nummer, waar maar liefst 90GB aan data aan gekoppeld is. 

Al met al zullen die bundels eind komende week wel op zijn….

---

Zaterdag 03 januari 2026. 

We hebben besloten dat we vandaag niets doen. Enkel wat simpele klusjes. Zoals het laten bijmaken van twee setjes sleutels van het huis. Daar is maar één set van. Kan in Pulpi. We hebben twee sleutels: eentje voor het traliehek wat voor de deur zit, en eentje van de deur zelf. Die van het traliehek is een lange sleutel, langer dan standaard. 

De eerste zaak waar we waren kon enkel de gewone sleutel kopiëren. Maar verwees ons dan weer wel naar een winkel waar ze die andere konden doen. Eind goed al goed dus. Maar wel weer gedoe. Het kan ook nooit ineens goed gaan.

Daarna zijn we naar El Cocon gereden, waar middenin de rimboe een tegelwinkel zit. Daar hebben we op onze dooie gemak de tegels voor de badkamer boven uitgezocht. Enkel nog even kijken welke hoeveelheid we moeten hebben en dan kunnen we ze bestellen. 

We hebben ook meteen tegels voor boven het keukenblok uitgezocht. 

O, wat betreft de keuken: nadat de oude keuken verwijderd was kwam Gea erachter dat de hoek van de keuken niet haaks is… Doordat deze naar binnen staat, moet het hele blok dus opschuiven. Maar, past de keuken dan nog wel? Kees aan het meten en rekenen: jawel. Het past. Zucht van verlichting.

Na de tegelwinkel zijn we doorgereden naar Aguilas. Daar hebben we wat rondgelopen. Gewoon, de toerist uithangen. We wilden er eigenlijk ook lunchen maar dan zit je buiten. Daar was het net even te koud voor. Rondlopen is prima maar stilzitten net niet. We hebben wel jassen maar die liggen in de bus en de sleutel heeft Damian. Lekker handig. 

We zijn daarom teruggegaan naar San Juan de los Terreros. Kees had al een poosje verhalen gehoord over Annie’s Bistro. Van een Belgische dame. Dus daar heen gegaan. En daar hebben we heerlijk gegeten! Aanrader dus. Daarna nog even naar de Chinese winkels geweest, voor wat losse spulletjes die we nodig hebben (die Chinese winkels zijn eigenlijk Temu in winkel-vorm. Je koop daar ongelofelijk vel zooi voor weinig).

We hadden nog één klusje op het lijstje: “even” een nieuwe gasfles halen. 

Het huis heeft geen verwarming. Is groot en daarom lastig warm te houden. Er zit wel een open haard in, maar die kunnen we nog niet gebruiken omdat er nog geen schoorsteenveger is geweest, maar ook omdat een van de deuren vastgeroest is. Kees is druk bezig met WD40 om dat op te lossen, maar zonder veel succes tot op heden. Dus die haard kan nog niet in de fik. Hout hebben we wel, er liggen twee omgewaaide bomen op het erf, die de hele zomer in de brandende zon hebben gelegen. Lekker droog hout dus. 

Maar gelukkig staan er twee gaskachels in het huis die gevoed worden met gasflessen. We hadden er eentje gevonden die nog half vol was, maar we moesten zo langzamerhand wel weer een nieuwe. 

Dat heeft ons dus 3 uur zoeken gekost, langs een flink aantal benzinestations. Een gasfles haal je hier bij het tankstation. Niet bij elke maar wel bij de meeste. Enkel, daar heb je een contract voor nodig, zo was ons verteld. Die kreeg je bij de eerste aanschaf. Nou, niet dus. Nergens te regelen. Niemand kon dat voor ons in orde maken. Wat een ellende. Zouden we dan kou gaan leiden?

Uiteindelijk Damian gevraagd hoe ze dat nou doen hier. Die stuurde ons terug naar het tankstation hier op de hoek (waren we al geweest maar de Damian daar kon ons niet helpen). 

Wat blijkt? Als je een lege fles inlevert koop je gewoon een nieuwe. Geen contract, niks. Gewoon €15 betalen en de fles mee naar huis. Gelukkig hadden we nog een lege fles hier, dus dat meteen gefikst. Daarmee was het inmiddels ook weer zes uur geworden. 

Maar: Twee kachels aan, heerlijk warm.