De eerste twee dagen klussen

We gaan eindelijk aan de slag!

Na een nacht met goede nachtrust zijn we zondag 28 december redelijk op tijd wakker. Even douchen, een kop thee en dan naar ons huis. We kunnen beginnen!

Maar ja, waar ga je beginnen…

Aan het huis vastgebouwd zit een dubbele schuur. Wat eigenlijk een vierde slaapkamer zou kunnen zijn. In de toekomst willen we er een studio van maken, een gastenverblijf dus. Maar eerst gaat het als opslag gebruikt worden. Wordt eigenlijk al als opslag gebruikt. Het staat vol met zooi. Maar wij hebben die ruimte nodig om onze spullen op te slaan. We hadden al een eerste lading met de bus overgebracht in november, nu zit de bus nog voller. En, we hebben nog een opslag van bijna 4 kuub waar spullen uit ons appartement opgeslagen staan. We hebben dus ruimte nodig.

Het eerste wat we dus gaan doen is die schuur leeghalen en opruimen. Alles wat er staan kijken we na. Ken je dat programma op TV, waar ze van die opslagruimtes kopen bij opbod? En dan die ruimte helemaal uitpluizen? Storage Wars heet dat. Wij kijken dat graag en we hadden nu het gevoel dat we midden in zo’n uitzending zaten. We kwamen echt van alles tegen. Allemaal zooi… Meer dan 90% kan bij het afval. Gelukkig hebben we veel rollen vuilniszakken meegebracht, en die gaan in vlot tempo vol. 

De schuur heeft wat last van optrekkend vocht. En dat merk je aan alles wat er staat, zeker als het op de grond staat. En de vorige bewoners hebben echt van alles bewaard, ook veel lege verpakkingen. Die komen we overigens in het hele huis tegen, lege verpakkingen. Maar dat ruimt lekker op.

Nadat we de schuur hebben leeggehaald en opgeruimd hebben we de bus leeggehaald. Zodat we alles wat we weggooiden meteen weer in de bus kunnen zetten. Nu wil het geval dat je in Spanje van die grote grijze containers bij de weg hebt staan, waar je je afval in mag gooien. Bij ons huis staan er twee. En die worden elke dag geleegd. Nou, wij krijgen ze wel vol hoor!

Nadat we de schuur op orde hebben, is het tijd voor koffie en thee. We hebben een nieuwe koffiezetter en een nieuwe waterkoker mee, dus die meteen uit de dozen gezocht en geïnstalleerd. Even pauze.

Na de pauze zijn we begonnen met de woonkamer op te ruimen. Alle kastjes bij langs, overlag liggen spullen. Cassettebandjes, videobanden, boeken, DVD’s zat ook. Er staat een oude radio en Kees krijgt ‘m aan de praat en speelt cassettebandjes af terwijl we aan het opruimen zijn. De stapel met afvalzakken en andere rommel in de bus neemt gestaag toe.

Na de woonkamer gaan we verder met de hal, en werken zo het hele huis door. Damian had al aangegeven een deel van het meubilair over te willen nemen, dus we zetten alles wat nog een beetje is in de woonkamer. En er zijn nog een paar dingen die we willen houden, zoals twee gaskachels, die worden gevoed met een gasfles. Da’s handig voor als het koud wordt.

Kees heeft contact met Neil, de zoon van de vorige eigenaren. Een heel prettig contact, Neil gaf al aan dat we alles konden vragen wat we over het huis willen weten. Hij heeft verteld dat de watermeter langs de kant van de weg staat, in een grijs, betonnen behuizing. Omdat er geen water uit de kraan komt, gaat Kees op onderzoek uit. De meter was snel gevonden, en de hoofdkraan was inderdaad gesloten, Die opengedraaid, maar geen water.

Ondertussen was Malcolm, onze buurman, even langs komen lopen. Even zien hoe het ons vergaat. Hij vertelde dat bij zulks extreem weer als we die dag hadden het water wel eens kuren heeft. Er is dan geen waterdruk in het dorp. Dus dat zal de reden wel zijn dat er geen druppel uit de kraan komt.

In de ochtend zouden we regen krijgen, maar de buien trekken precies langs ons heen. Stevige buien ook, met veel onweer. Het blijft maar rommelen in de lucht.

Op een gegeven moment hoort Kees iets buiten, wat hij niet kan plaatsen. Een harde tik. En nog een. En nog meer en sneller achter elkaar. Kees kijkt naar buiten en ziet tot zijn stomme verbazing dat het hagelt! En niet een beetje hagel, maar hagelstenen bijna zo groot als golfballen! En het begint echt serieus te hagelen. En het had even daarvoor al fors geregend, dus neerslag zat.

“Koop een huis in Spanje”, zeiden ze. “Altijd zon”, zeiden ze. “Lekker weer hoor”, zeiden ze. Maar nee, hagel, regen en kou…

De rivier die achter ons huis stroomt begon langzaam aan te veranderen in een woest kolkende watermassa. Je ziet het water stijgen! Als het droog is, ziet Kees nóg een rivier. Maar da’s er eentje die er niet hoort te zijn… Het water wat in het hoger gelegen deel van het dorp gevallen is, verzamelt zich in een fijne stroom die dwars door onze tuin heen loopt, maar de rivier. Dat is al vaker gebeurd, maar nu zien we het met onze eigen ogen. En water is verwoestend! De helft van de straat is gewoon weggeslagen, een hele sinaasappelboom heeft geen grond meer om in te staan, in ons terrein zit een enorm gapend gat. Hebben we nu geen last van, maar de gemeente moet wel iets doen aan de waterafvoer in dit gebied, anders houden we geen tuin over. Echt heftig.

Maar daar kunnen we nu verder helemaal niets aan doen. Dus maar weer terug aan het werk.

Rond een uur of zes is het welletjes. We hebben alle ruimtes in het huis uitgeruimd, de bus zit vol met afval (we hebben meer dan 40 zakken gevuld, en er zijn nog allerlei andere dingen die niet in een zak passen maar wel weg gegooid moeten worden). We sluiten alles af en rijden de bus naar de straat, naar de eerste container. Die vullen we bijna vol (de rest van de buren moet hun afval ook kwijt kunnen natuurlijk) en we rijden dan door naar de tweede container. Ook die gaat bijna vol.

En dan op naar huis. Eten, douchen, even TV kijken en dan vermoeid, maar voldaan, naar bed!

Maandag 29 december.

We staan op tijd op, want we gaan vandaag eerst naar de opslag in Antas. Die halen we leeg. Althans dat was het plan. We rijden over de tolweg, die na 1 januari geen tolweg meer is, en komen aan bij de opslag. Spullen laden, en dan tot de ontdekking komen dat het gewoon niet in één buslading te doen is. We laten de rest dan maar achter, halen we morgen wel op. 

Als we aankomen bij ons huis beginnen we met het schoonmaken van een slaapkamer. Want daar moeten wij in gaan bivakkeren. 

Kees checkt de waterkraan: En we hebben water! De druk is hersteld, we kunnen water tappen. Maar, nu het spannende deel: Werken de boilers nog?

Kees gaat aan de slag met de eerst boiler en ontdekt dat deze het gewoon doet. Dat is fijn! Die kan gaan opwarmen. De tweede boiler doet het ook! Geweldig, dat scheelt. 

Want dat betekent dat we heet water hebben, maar ook dat we in het huis kunnen gaan bivakkeren. Want we kunnen douchen, en dat is wel lekker aan het einde van een werkdag.

Gea is druk met het schoonmaken van de ruimtes, die voor ons belangrijk zijn: Een slaapkamer, een badkamer en wat andere dingen. De woonkamer is inmiddels veranderd in een opslag van spullen voor Damian. Maar alles wat er gebeurd, Damian komt vandaag niet opdagen. Wegens drukke werkzaamheden is het hem niet gelukt. Komt morgen dan wel. Alles wat Damian niet wil gaan we doneren aan een tweedehands winkel in Vera. 

We hadden al verteld dat we een huisdier hebben hier. Een echte heuse Kameleon. Harry heet hij. Kees was vandaag het terras aan het schoonmaken (want geen Damian, dus geen verbouw-actie in de woonkamer) en vond nog een kameleon. Zo leuk, die beestjes!

Terwijl Gea in het huis aan de slag was, was Kees de buitenboel aan het opruimen. Het onkruid staat (letterlijk op sommige plekken) metershoog tussen de tegels. Die daardoor ook schuin zijn komen te liggen. Hele klus nog om dat weer in orde te maken, maar we denken erover om dat te laten doen, samen met de hele buitenboel. Als het goed is komt er deze week nog een aannemer om hier eens over te spreken. En als je dan zo bezig bent, blijkt dat we toch best wel een groot huis hebben gekocht. Soms lopen we elkaar echt te zoeken. Zo raar!

Maar wat een fijne plek. Ondanks de regen is het al fijn om hier te zijn. Komende dagen wordt het weer beter, dus dan lekker buiten zitten aan de koffie en thee…

Tegen half zeven zijn we klaar. We vinden het welletjes. Er is veel schoongemaakt en opgeruimd. De bus zit weer boordevol met afval. Gea had vanmorgen al even gekeken of de containers leeg waren, en inderdaad: Die worden elke dag geleegd. Mooi, wij vullen de containers wel weer.

Alles op slot en dan weer naar het appartement, Morgen uitchecken en dan gaan we echt wonen in ons nieuwe huis!