Maandag 11 mei 2026

Nieuwe week, nieuwe ronde.

Lekker relaxed beginnen aan deze dag met een kopje thee en koffie.

Gea is meteen druk met het afplakken van alle houten balken aan het plafond in de woonkamer. Want dat plafond moet geschilderd worden. De balken blijven voorlopig bruin, misschien dat ze ooit nog een andere kleur krijgen.

Vandaag zou ook Leo langskomen, van Securitas, om het alarm aan te leggen. Helaas kregen we gisteravond te horen dat Leo ziek was. Morgen komt zijn collega Cynthia, die het alarm gaat aanleggen. Zodat we met een gerust gevoel het huis achter kunnen laten (het alarm is rechtstreeks op de meldkamer aangesloten, bij een alarm is binnen 10 minuten de politie op het erf).

Kees is vandaag vooral voor de baas aan het werk. Want, maandag is vergaderdag. Tussendoor wat hand- en spandiensten voor Gea. Die is vol goede moed verder gegaan met het afplakken van de woonkamer, zodat deze geverfd kan worden. Het aanbrengen van de lambrisering is nog niet helemaal klaar, maar dat maakt niet uit. Tussendoor is Gea nog even naar de Action geweest. Die hebben we hier tegenwoordig ook, in Aguilas. Je ontkomt er niet aan…

Is nog een aardige klus, alles afplakken. Komt vooral omdat er veel balken aan het plafond zitten die secuur afgeplakt moeten worden. De twee grote ventilatoren, die aan het plafond hingen, hebben het veld moeten ruimen. Daar komen straks andere lampen voor terug. 

Ondertussen kwamen de schilders nog eens langs: Gisteren ontdekten we twee plekjes op de buitengevel, waar de verf blaasjes begon te vertonen. En dat kan natuurlijk niet, het verfwerk is net klaar. Blijkt te komen van het zout wat in de stenen zit. Goed verhaal, lekker kort. Maar het moet wel opgelost worden. Morgen komen ze langs om dit te repareren, met een speciaal middel. En nu ze er toch waren: Gea heeft meteen even gevraagd wat het kost om de tralies te verven die voor alle ramen en deuren zitten. Zouden we zelf doen, maar dat is best een enorme (vooral tijdrovende) klus. Na een flinke discussie over de kleur die de tralies moesten krijgen, waren we eruit: Grijs. We hadden al groene verf, meegenomen uit Nederland. Maar met die verf moest er twee tot drie lagen aangebracht worden. Da’s duurder dan grijze verf, wat ineens dekkend is.

’s Middags is Gea verder gegaan met de voorbereidingen voor het verven van de woonkamer, terwijl Kees van de ene in de andere meeting ging. En op enig moment is het verven ook daadwerkelijk gestart. Schiet mooi op zo.

Nadat Kees klaar was met zijn werk, zijn we naar de verfwinkel in Vera gegaan, om nog een emmer witsel te kopen. En daarna naar de Brico die er om de hoek ligt. Daar waar ze de buitenlampen verkopen. We hebben de voorraad buitenlampen op peil gebracht, en de juiste kleur LED-lampen ervoor aangeschaft. Meteen wat snoeren en fittingen meegenomen om de lampen in de keuken op te hangen.

Terwijl we in de winkel waren belde Damian: Hij en Ginés en Sandor (stuc-vent en pergola-vent) wilden rond 19:30 even langskomen om het werk voor de pergola en het terras af te stemmen. Wij waren precies op tijd weer thuis, de drie mannen waren er ook, maar dan op de Spaanse tijd (half uurtje later dan gepland). Kees heeft samen met de mannen al het werk doorgenomen. En dat is nogal wat. De tekeningen van de pergola zien er geweldig uit. Als het allemaal lukt, dan gaat dat heel erg mooi worden.

Nadat de mannen waren vertrokken, eten! En dan nog even zitten en naar bed. 

Afplakken
En verven
Ventilator demonteren. Die dingen zaten vast alsof er een olifant aan moest kunnen hangen
Werkoverleg. Kees, Damian, Sandor en Ginés

Dinsdag 12 mei 2026.

De dag begint gelijk aan die van gisteren. Kees gaat weer aan het werk voor de baas en Gea gaat een deel van de kamer voor de tweede keer witten (alles in één keer lukt niet, omdat er best veel spullen in de kamer staan, die verplaatst moeten worden. Om de kamer helemaal leeg te halen is een beetje onbegonnen werk). 

Gea is de rest van de dag bezig geweest met de kamer, en aan het eind van de dag was het klaar! De hele kamer gewit.

Vanmorgen kwam Cynthia, van Verisure, het alarm aanleggen. Dat heeft ze kundig gedaan. Na twee uur waren alle sensoren aangebracht, de centrale unit geprogrammeerd en de app op de telefoon geïnstalleerd. Lekker vlot en zonder tegenslag. Professioneel hoor. Als het alarm gaat staat binnen 10 minuten de politie op de stoep. Veilig gevoel.

Cynthia en een collega (die 5 minuten langs kwam) zijn het alarm aan het installeren.
Blaasjes in het verf aan de buitenmuur. Vakkundig aangebracht en vakkundig gerepareerd.

En de schilders kwamen nog even langs om de plekjes in de buitenmuur weg te werken. Morgen komen ze terug om het af te maken. Ze gaven meteen een prijs voor het verven van de tralies voor de ramen en voor het uitmaken van de buitenmuur, die rondom het terras aan de ingang staat. Die prijs was zo goed dat we meteen opdracht hebben gegeven om het te regelen. Zal pas augustus worden want ze hebben het erg druk.

Gea had al lampen gekocht voor aan de muur in de woonkamer, dus die opgehangen. Eerst naar de Chinees, goede LED-lampen halen, want die hadden we nog niet. Blijkt dat één van de lampen het niet doet. Vreemd. Alles lijkt toch ter kloppen. Kees loopt de schakelaars na, en ontdekt dat er in de inbouwdoos in de muur draden met plakband aan elkaar zitten. Dat is niet goed, dus die eerst met lasdoppen aan elkaar gezet. Maar geen oplossing. De lamp doet het nog steeds niet. In de lambrisering is een uitsparing voor een stopcontact aangebracht. Kees heeft daarom de oude stopcontact van de muur gehaald en de draden even op een kroonsteentje gezet. Zodat je geen schok krijgt als je met de muur bezig bent. Nadat Kees op dat kroonsteentje de twee blauwe draden heeft doorverbonden, werkt de lamp opeens wel. Vreemde bedrading in dit huis (als je de stopcontacten in de logeerkamer weghaalt werkt de verlichting in de huiskamer ook niet. Net zo raar).

Maar goed, alles werkt weer zoals het moet, op een veiliger manier.

Lamp aan de muur. Mooi he!
Emmers vol met verf…

Rond zessen ging Kees nog even naar Malcolm, die had een nieuwe laptop en wist niet goed hoe hij deze moest installeren. Kees heeft ‘m even op weg geholpen. Toen hij terug kwam, na een paar koude biertjes had Gea de woonkamer al weer helemaal opgeruimd. Al het afplak-spul weer weg. Ziet er strak uit hoor. 

Nu had Kees een issue met de koffiecorner. Het stopcontact wat aangelegd was had een stroomdraad gekregen die naar de andere kant van de muur gaat. En dat werkt niet goed. Het probleem is dat Kees niet aan de draad kan trekken en aan de andere kant van de muur kan kijken of er iets beweegt. Gea kon dat wel, en ontdekte dar er iets anders bewoog dan waar Kees naar keek in eerste instantie. Wat blijkt: Ook van de wijnkoeler had Kees een draad naar de andere kant gebracht. En daar werkt het stopcontact niet op natuurlijk. Nadat alle draadjes aan elkaar verbonden waren, werkte alles zoals het hoort: De koffiehoek en de wijnkoeler, alles operationeel. Dus dat allemaal ingericht. Dingetje aan de muur om zakken op te hangen waar de koffie en thee in kan, en klaar was Kees!

Lekker eten want het is inmiddels al na 9 uur. Nog even zitten en dan de oogjes weer toe.


Woensdag 13 mei 2026.

We naderen al weer het einde van onze werkantie. Da’s wel jammer, want we zijn lekker op dreef.

Vandaag heeft Gea de hal geverfd. Twee keer. En alle naadjes dichtgekit. De hal is dus helemaal klaar. Ja, er moeten nog wat schilderijtjes aan de muur. Dat komt nog. Maar bouwkundig is het op orde. Kees heeft dan ook meteen de lampen maar aan de muur geschroefd. Eerder die dag had hij de laatste lamp in de woonkamer al aan de muur gemaakt, en met behulp van Ikea-spullen en spullen van de Brico een drievoudige hanglamp boven het keukenblad gemaakt.Ziet er mooi uit zo! We zijn benieuwd hoe het er vanavond uitziet als het donker is.

Lampen boven het aanrecht. Begint erop te lijken!

In zijn middagpauze, van de baas, is Kees naar de Brico in Pulpi geweest. Die hebben een goed online shop, waar Kees in maart al wat spullen had besteld. Die ook allemaal in april werden afgeleverd. Behalve de nieuwe houtkachel voor in de woonkamer. Die was er niet bij. En die kwam ook maar niet. Kees had al een paar keer gevraagd waar die kachel was, maar niemand had een idee. Dus Kees naar die winkel, eens vragen. Werd naar de andere vestiging gestuurd, gelukkig maar een kilometer verderop. Vanwaaruit hij vervolgens weer werd teruggestuurd. Nadat een vriendelijke dame eens had gezocht waar de bestelling was: Stond gewoon bij de Brico in het magazijn. Kees sprak af dat hij de kachel aan het eind van de dag met de bus kwam halen. Die bus is overigens stuk, de achterdeur wil niet meer open. Moeten we mee naar de garage als we terug zijn, de volgende keer. De Bric0-vent zei dat ze al wel 5 keer bij onze deur waren geweest, maar we waren niet thuis. Ze hebben een e-mailadres en een telefoonnummer van Kees, ze hadden even contact op kunnen nemen natuurlijk. Ach, Spanje he.

Terwijl Gea nog met die hal bezig was, in de tweede helft van de middag, heeft Kees het eerste deel van de tegels, die hij van het weekend heeft gezet, ingevoegd. Da’s best een tijdrovende klus, want die stenen zijn natuurlijk niet glad, het is natuursteen. En dat krijg je maar zo niet schoon, zo’n ruw oppervlak.

Invoegen, en vooral weer schoonmaken. Een secuur en tijdrovende klus.
Na maanden hebben we eindelijk onze houtkachel binnen.

Om vijf uur gaat Kees naar de Brico, de kachel halen (kan via de zijdeur de bus in). Terwijl hij weer wegrijdt wordt hij gebeld door de tegelboer: Ze zijn onderweg met het toilet en 300m2 terrastegels. Gelukkig was Gea thuis om ze op te vangen. Toen Kees thuis kwam was de vrachtwagen er al, maar die kon het huis niet vinden, stond dus ergens in het dorp. Maar, 4 pallets met tegels gelost en bij de carport neergezet, precies op de plek waar we ze willen hebben. Zeil erover en klaar. Toen moest de kachel nog uit de bus, dat was even een toer. Maar met kunst en vliegwerk hebben we dat weer netjes voor mekaar gekregen, de kachel staat in de woonkamer. Nog niet op de juiste plek, die wand moet nog betegeld worden (er worden wat tegels geplakt hoor).

Daar komen de tegels
Lossen van 4 pallets met tegels en een pallet met ander spul

Nog wat kleine klusjes, Gea moest nog wat zaken kitten en Kees moest nog een stopcontact aansluiten, en dan is het weer klaar voor vandaag. En even buiten op het terras in de ondergaande zon dit stukje schrijven (in Nederland is het 11 graden en het regent, hoorden we.). Oh ja: Het belangrijkste van de dag hadden we rond 6 uur: Even een FaceTime gesprek met Ana. Die missen we wel hoor. Haar ouders natuurlijk ook…


Donderdag 14 mei 2026.

De laatste volle dag dat we deze periode hier zijn. Kees is vrij, want Hemelvaart vandaag. Dus gaan we aan het klussen.

Kees heeft de laatste lambrisering aangebracht in de woonkamer. Nu enkel de zijwand nog, maar daarvoor hebben we niet genoeg tegels. Komt in juni wel. Na het tegelzetten alles wat eerder deze week gezet was netjes ingevoegd.

Gea was in de slaapkamer boven bezig. Alles opruimen en afplakken, want daar moet vandaag geschilderd worden. Gea had het idee om de verfspuit, die we hebben meegenomen uit Nederland in december, eens te proberen. Dus het ding uit de doos, uitgezocht hoe het werkt en de verf verdund. Maar, ze kwam er al snel op terug. Met een roller, op de traditionele wijze, wordt het toch mooier. De hele etage is minstens 1x geverfd, sommige delen twee keer.

Het betere afplakwerk (kijkje vanuit de slaapkamer de badkamer in. En ja, er ontbreekt een deurpost. Hier komt een schuifdeur)
En het betere spuitwerk. Gea vond dit echter toch tegenvallen en ging weer over naar de roller en kwast. Ziet er wel profi uit hè!

Terwijl we even koffiepauze/theepauze hielden, buiten in het zonnetje, ziet Gea op eens een “zebraduif” op de oprit. Nu hebben we nog nooit van een zebraduif gehoord. Dit was een vogel, zo groot als een duif, dat wel, met zwart/wit gestreepte vleugels en een roestbruine borst. En een grappige kuif. Kees heeft het even opgezocht: Het was een Hop. Bij ons beter bekend als Zebraduif.

Eerder had Kees zich al eens afgevraagd welke vogel het karakteristieke geluid maakt, dat blijkbaar door deze vogel wordt geproduceerd. Een soort “hoep, hoep, hoep”. Dat vraagstuk is daarmee ook meteen opgelost.

De hop. Bij ons bekend onder de naam Zebraduif.
Mooi beest hoor. Foto’s van het internet geplukt.

Tussendoor kwam er een zwembadafdekzeil-vent. We hebben via Gines een afdekzeil voor het zwembad gekocht, en die worden blijkbaar op maat gemaakt. Deze meneer wilde graag een mal maken die hij kan gebruiken om het zeil te maken. Omdat Kees aan het voegen was, en daar niet bij weg kon omdat alles dan opdroogt en niet meer schoongemaakt kan worden, heeft Gea de beste man begeleid. Op de vraag van zembadafdekzeil-vent welke kleur het zeil moest worden, gaf Gea aan dat het grijs moest zijn. Zwembadafdelzeil-vent vond dat Gea dat toch maar even met Kees moest overleggen, maar dat vond Gea niet nodig. Tot verbazing van de beste vent (die later toch nog even bij Kees verifieerde of het inderdaad grijs moest zijn. Antwoord van Kees: “Als Gea zegt dat het grijs moet zijn, dan is dat zo”. De beste vent bleef verbaasd…). Gines kwam er zelf ook nog even aan, en nog twee andere mannen die wij niet gesproken hebben. Volgens ons is één van de mannen de persoon die de tegels op het terras gaat leggen, want hij wilde graag de tegels even zien. Die we net onder een plastic zeil hadden gestopt. Maar geen punt, hij mocht even kijken.

Mal maken voor het afdekzeil
Zo moet het worden. Maar dan een mooi grijs zeil.

Nadat iedereen weer weg was hebben we alles afgemaakt. Om half zeven was het klaar, spullen opgeruimd en schoongemaakt. En dan onszelf schoonmaken, even lekker douchen. 

Omdat het de laatste avond is, en ook omdat we geen eten in huis hebben, gaan we vanavond richting het kamp om te eten. Bij Snelle Harry, bij de insiders wel bekend. Maar helaas: Gesloten. Dus zijn we doorgereden naar Annie’s Bistro, en hebben daar op het terras heerlijk gegeten. Dat is toch wel een hele fijne tent. We kwamen overigens tot de conclusies dat er inmiddels wel heel vel eettentjes in San Juan de Los Terreros zijn. Hier wordt vol ingezet op het toerisme. En dat is mooi, want dat geeft gezelligheid terwijl wij toch heerlijk in de rust achteraf wonen. San Juan de los Terreros is 15 minuten rijden bij ons vandaan.

Thuis gekomen nog even zitten en dan naar bed. De laatste nacht hier alweer.


Vrijdag 15 mei 2026.

Het was de bedoeling om uit te slapen vandaag, maar voor half acht waren we al weer op. Kees moest nog even werken en Gea was alvast wat dingen aan het opruimen. In de ochtend snel nog wat dingetjes ophangen in de keuken en de logeerkamer (nu wordt je in de keuken aangestaard door een levensgrote schedel van een stier… Tja, styling he).

Verder hebben we niet veel bijzonders gedaan. Op onze dooie gemak hebben we het huis “afwezig klaar” gemaakt. Om rond 11:45 in de auto te stappen, richting het vliegveld.

Hoewel we maar 11 kilometer verderop zitten van het kamp, is de aanbevolen route naar het vliegveld een hele andere. Althans, tot aan Lorca, de eerste 50km. Geen idee hoe Google Maps de route bepaald, maar we kwamen door een prachtig gebied. Je hebt het idee dat je ergens in Zuid Amerika rondrijdt. Op enig moment zaten we weer op de A7, de snelweg naar Alicante. En vandaar wordt het weer hetzelfde traject als altijd. We hadden twee keer wat file onderweg: 1x door werkzaamheden vanwege de aanleg van de nieuwe hoge snelheidstrein van Alicante naar Almeria, en 1x omdat er een pechgeval langs de kant stond (een vrachtwagen die een deel van de rechterbaan blokkeerde).

Mooi op tijd op het vliegveld. Eerst even langs de Starbucks, broodje met iets te drinken. Gea ging nog even shoppen en Kees was nog even met het werk bezig.

De vlucht ging prima. We zaten weer bij de nooduitgang, fijn van Transavia om ons daar te parkeren. Beetje spelletje doen en film kijken.

Toe we vertrokken uit Alicante regende het daar! En toen we aankwamen op Schiphol, regende het daar ook. Gelukkig kwam Chris ons halen, zodat we niet met de trein naar huis hoefden, dat was een beetje een dingetje omdat er aan het spoor werd gewerkt en we met de trein om moesten rijden.

Om 20:45 thuis. Gea is nog even boodschappen wezen halen. Daarna beetje TV kijken en dan weer naar bed.

Het zit er weer op voor deze keer. En het begint nu ergens op te lijken! De keuken is klaar voor wat betreft het verbouwen, en de inrichting (ehm, styling) is ook al gevorderd. De koffiehoek doet zijn werk. De kleine logeerkamer is klaar en ingericht. Her en der nog wat puntjes op de i en dan is dat helemaal af. De woonkamer is een goed eind op weg. Nog één wand in de tegels, en dan is dat ook klaar. Dan kunnen we daar ook beginnen met de inrichting. Slaapkamer boven is geverfd, de badkamer moet nog één keer. Ondertussen kan Kees in juni daar het toilet en een badmeubel gaan plaatsen. En de douche ophangen en aansluiten. Dan kan die kamer ook verder ingericht worden. De hal beneden is klaar.

Buiten is het huis geverfd, het zwembad is klaar om gevuld te worden (er moeten eerst nog even nieuwe lampen in de onderwaterverlichting) en het afdekzeil komt in juni. Afspraken zijn gemaakt om de tralies voor de ramen en deuren te verven, en om het terras en de pergola te installeren. Kortom: Rond augustus moet het al een heel eind zijn gevorderd!

Hier nog even wat random foto’s:

Ophanging monteren in de koffiehoek
En klaar.
Woonkamer. Muur moet nog gevoegd worden
Oude stopcontacten recyclen door ze in de bleek te zetten.
Hal met de deur naar de logeerkamer
Andere kant van de deur, de logeerkamer (de kleine)
Gewoon, mooi lucht
Op weg naar het vliegveld