Maart/April 2026
Zaterdag 28 maart 2026
Gaan we weer. Hoewel, “we”… Kees gaat deze reis in z’n eentje naar Spanje. Een week thuiswerken (halve dagen) en klussen.
Na een kort nachtje was het om 3:45u reveille. Ook voor Gea want die zou Kees naar Schiphol brengen. Opgestaan, tanden gepoetst en weg. Om half 5 op Schiphol en tien minuten later al door de douane. Even een kop koffie halen en dan door naar de gate.
Gaat lekker hè. De ervaring leert inmiddels dat alles wat lekker gaat later wel weer stuk gaat. We kennen het klappen van de zweep inmiddels.
En inderdaad.
Inchecken startte een kwartier te laat waardoor we ook te laat vertrokken. Om 6:15 in plaats van om 6:00. Is dat dan het ergste? Nee hoor. We vertrekken vanaf de Polderbaan. Dus eerst 20 minuten taxiën voordat de vlucht aanvangt. Nou, is dat dan het ergste? Nee hoor.
Op de Polderbaan aangekomen gingen we na een kwartier wachten rechtsomkeert. Terug naar de gate. Want, een technisch mankement. Dus weer 20 minuten rijden met het vliegtuig. Aangekomen bij de gate moesten we even wachten op een techneut van Transavia. Die was er heel snel.
Nu zat Kees op rij twee in het vliegtuig en kon dus redelijk goed volgen wat de piloot en de techneut bespraken. Dat was een kort gesprek. “Tja. De CP staat niet aan. Die heb ik even aangezet”. “Huh? Stond die uit”? Vraagt de piloot. Wat bevestigd werd beantwoord.
Kees snel met AI zoeken wat dit dan is: simpelweg: ze waren vergeten de automatische piloot in te schakelen… de sukkels. Dus de techneut weer van boord, maar dan komt het volgende punt: extra brandstof tanken. Want ja, al dat getaxi kost peut.
Zal Transavia blij mee zijn, een schakelaar vergeten en daardoor 200kg brandstof extra tanken. En dat met de brandstof prijzen vandaag…
Dus weer terug naar de Polderbaan. Van waar we dan uiteindelijk exact om 08:00 vertrokken richting Spanje. Twee uur tijd verloren door geklooi van een piloot. Wat zal hij vanavond bij het warm eten aan z’n vrouw vertellen? “Ha, ik had die passagiers én mijn baas even goed tuk vandaag”?
Om 10:15 landden we in Alicante.
Snel de auto halen en naar het zuiden. Langs Lorca.
Kees wilde even naar de Mediamarkt, die daar is, om te kijken wat voor TV’s ze daar hebben. En even langs de Leroy Merlin, een grote DHZ-keten, waar ze ook inbouwframes voor toiletten zouden hebben. En in opdracht van Gea even naar een beddenwinkel om naar matrassen te kijken. Dat liep allemaal fantastisch: Het enige wat Kees scoorde was een Wi-Fi Mesh systeem, althans een deel ervan, en de rest niet. Nu kon hij dat toch niet meenemen, want de Peugeot is daar te klein voor, maar hij hoefde in de middag niet nog eens met de bus terug naar Lorca (is toch een kleine 3 kwartier rijden).
Onderweg bij het kamp nog even kant-en-klaar maaltijden van de vers-winkel ingeslagen en dan naar huis. Benieuwd naar wat er allemaal gedaan was.
Nou, de badkamer is gestuct, de wanden zijn klaar en de betonvloer voor de douche ligt erin. Maar nog geen tegels en nog geen douchevloer. Alle deuropeningen waar een schuifdeur komt zijn netjes strak afgewerkt en in de logeerkamer is de wand, waar de inbouwkast zat, netjes glad gemaakt. Ginés heeft wel zijn best gedaan.
Het zwembad is leeg, en opgeruimd, maar verder niets mee gebeurd. Van het huis is al het kapotte stucwerk gerepareerd. En, de hele voorportaal is verdwenen. Wat ziet dat er anders uit!
Het plan was om naar de Ferreteria te gaan. Schakelmateriaal en ander spul te halen voor de keuken. Dus Kees in de bus naar Antas, om daar tot de ontdekking te komen dat alles dicht is… In Spanje sluit alles op zaterdag om 14:00u. Wist Kees wel, maar nooit meer aan gedacht. Dan met de bus maar langs de supermarkt, die ligt op de route, om boodschappen te halen.
AL met al was de middag al half voorbij voordat Kees aan iets nuttigs toe kwam: Het invoegen van de tegels boven het aanrecht. Dat verliep vlot, en zonder tegenslagen. Om 19:30 was het allemaal klaar en af. Snel eten, douchen en dan op de bank in slaap vallen…
Zondag 29 maart 2026.
Het is weekend, zondag, dus lekker uitslapen. Niet dus. Kees was al vroeg wakker. En miste natuurlijk een uurtje vanwege het ingaan van de zomertijd. Dat betekent dat het ook weer een uur later licht wordt, pas rond half 9 komt de zon over de bergen.
Vandaag beginnen met het aanbrengen van de lambrisering in de logeerkamer. Dat vergt nog wat voorbereiding, als in het weghalen van de tegels die nu als plint fungeren en de muur op die plekken glad maken.
Rond half elf komen Damian en Ginés langs. Even bijpraten over wat er allemaal al gedaan is en wat er nog moet gebeuren. Zwembad-vent Matias komt niet terug. Ginés gaat het opknappen van het zwembad begeleiden. Hierover, en over het andere werk wat nog moet gebeuren (waaronder het aanleggen van de fundering voor de pergola), is anderhalf uur gesproken. Lekker relaxed, in de zon. Heerlijk hoor.
Het resulteert in het feit dat Ginés weer een aantal offertes kan gaan maken. Ze doen dat wel lekker hier: Er komt steeds iets bij. Maar als je dat doorhebt, dan kun je daar prima mee omgaan.
Na de middag kan Kees dan eindelijk beginnen met tegelen. Het is de bedoeling dat er tegels langs de wand komen in de logeerkamer, de hal en een deel van de woonkamer, die als lambrisering dient. Van die natuurstenen tegels. Nu is et geval dat deze tegels niet netjes rechthoekig zijn, maar een organische vorm hebben. Ze passen prima in elkaar, en dat is ook meteen een manco: De tegels moeten als een puzzel in elkaar, en dus moet je elke tegel passen en meten. Zeker op die relatief kleine wanden van de logeerkamer. Er zijn maar een paar tegels die zonder meet- en zaagwerk geplaatst kunnen worden. Resultaat is wel dat je een wand krijgt waarvan de voegen heel natuurlijk in het steen overgaan: Je ziet dus geen losse tegels meer. Dat maakt het heel mooi.
Om half 7 heeft Kees één wand klaar. Dat valt hem tegen: Hij had gedacht dat hij de hele logeerkamer wel klaar zou hebben in een dag. Niet dus. Dat gaat meer tijd kosten dan verwacht. Gauw alles schoonmaken en opruimen, en dan eten en douchen. In de avond is Kees nog bezig met allerlei administratieve dingen.
Op tijd naar bed, en dan is de dag al weer voorbij!
Maandag 30 maart 2026.
Om 7:45 gaat de wekker. Opstaan, want Kees moet eerst een halve dag voor de baas werken. Maar dat lukt niet helemaal…
Want, verrassing: Om kwart over acht staan opeens de schilders voor de deur. Die gaan vandaag beginnen. En die pakken wel door, ze beginnen meteen. Ze zijn met z’n tweeën. De baas, Francisco, en een jonge gozer, José.
Het punt is dat er nog allemaal lampen aan de buitengevel zitten. Dus die moet Kees als de wiedeweerga weghalen, wat die worden vervangen door nieuwe exemplaren. Op zich prima, maar die hebben een andere afmeting. Dus waar de lampen zaten moet ook worden geverfd. Dus dat eerst maar even doen.
In de middag kan Kees aan de slag met het vervolg van het tegelwerk in de logeerkamer. Gaat gelukkig wat vlotter dan gisteren. Het blijven rare tegels.
Rond 18:30 zit er weer een wand in. De schilders zijn dan nog steeds aan het verven. Uiteraard zijn ze in de middag anderhalf uur weg geweest voor de lunch, maar dan nog: Da’s 9,5 uur werken. Dat zie je in Nederland niet gebeuren, daar is het om 16:00u afgelopen.
Ondertussen heeft Kees ook de handgrepen in de keuken bevestigd. 17 Stuks. Gelukkig heeft Ikea daar een handige hulpmiddel voor, om de plek te bepalen, dus dat werk viel relatief mee.
Om even voor zeven gaat Kees naar de Ferreteria (klinkt toch als een kwaliteits cafetaria, niet als een doe-het-zelf-zaak…) in Vera. We hebben de vorige keer wat lampen meegnomen, maar daarmee was ook de voorraad in de winkel op. Gelukkig ligt er nieuwe voorraad, dus die ook meteen maar meegenomen. We hebben 17 lampen te vervangen buiten. We moeten er na vandaag nog 7 hebben.
Direct even naar het schakelmateriaal voor in de keuken gekeken (stopcontacten en lichtschakelaars), maar daar was niet zoveel keuze uit. Dus meteen doorgereden naar de Ferreteria in Antas, dat ligt 7 minuten rijden verderop, dus nog ruim op tijd voordat de winkel om 20:00u dichtgaat. Maar ook daar geen fatsoenlijk schakelmateriaal. Dat wordt dus verder zoeken.
Om half negen is Kees weer thuis. De zon is bijna onder. Gauw douchen en dan eten. Nog even TV kijken, met Gea facetimen en dan is het alweer tijd voor de bedstee.
Dinsdag 31 maart 2026.
Na een verkwikkende nachtrust staat Kees om 7:15 weer naast zijn bed. Ochtendritueel met koffie en ontbijt, en dan staan de schilders al weer voor de deur.
De ochtend besteed Kees aan zijn werk. Tussendoor even snel naar de winkel, koeken halen voor de schilders voor bij de koffie. En even koffiedrinken samen.
Om 12:00u is het tijd voor klussen. Eerst een kitrandje in de keuken, tussen aanrechtblad en muur. Dat zit er binnen no time superstrak in.
Het tegelwerk vlot redelijk, wederom een muur afgemaakt. Doordat het korte stukken zijn, heb je veel zaagwerk. En de tegels zijn hard en hebben een rare vorm. Dat kost allemaal tijd. Zeker omdat er in dit geval ook nog eens om het hoekje moet worden getegeld bij de deurpost. Dus de tegels op 45 graden afsnijden op precies de juiste plek.
Rond zevenen, de schilders gaan dan weg, gaat Kees nog even naar de tegelboer. Want, we moeten een keuze maken voor de afmetingen van de buitentegels voor de offertes die Ginés gaat maken voor het terras. Kees heeft aangegeven drie verschillende offertes te willen: Eén voor enkel het graven van de geulen voor de fundering van de palen voor de pergola (inclusief het weer afwerken), één met de toevoeging van het ophogen van het terras onder de pergola (zodat je een soort waterkering krijgt en er geen water onder de pergola doorstroomt als het regent, want dat wil je niet als je buiten zit), en één met als toevoeging om het hele terras dan maar meteen opnieuw te doen, tot aan de hoek van het huis (dus enkel het grote plein waar ook de pergola komt). Dat zal wel een aardig prijskaartje gaan opleveren, want da’s gauw 120 vierkante meter. In ieder geval heeft Ginés hiervoor de afmetingen van de tegel, die we willen, nodig. Dezelfde tegel erin leggen gaat niet vanwege kleurverschil, en de huidige tegels zijn in het beton gelegd, die kun je niet hergebruiken.
Kees zit dus bij de tegelboer om hier eens naar te kijken. Neemt dan ook meteen extra voegmiddel en tegellijm mee, hij is er dan toch. En praat met één van de verkopers daar over schakelmateriaal. Dat lijken ze ook te hebben, maar is echter erg beperkt. Wel het model dat Kees wil, maar niet alle opties én veel te duur. Al pratend komen ze ook op inbouwtoiletten. En raad eens wat: Die kunnen ze ook leveren, het complete pakket. Staat enkel niet op de website (waar Kees al gezocht had uiteraard). Dus dat biedt opties.
Als je dat zo hoort klinkt het net alsof Kees vloeiend Spaans spreekt. Maar dat is niet zo, slechts beperkt. Gelukkig hebben we Google Translate op de telefoon, dat helpt in alle gevallen!
Gauw naar huis, douchen en eten. En even met Gea facetimen uiteraard!
Woensdag 01 april 2026.
Geen spannende dag vandaag. De schilders zijn weer aan het werk. En het huis wordt nu, na de tweede laag, wel heel erg wit. Zo wit dat je een zonnebril op moet hebben als je er naar kijkt. Precies wat we willen.
Damian komt nog even langs voor een koud biertje en een praatje. Hij vindt het huis ook veel beter uitkomen in het wit. Er straalt een enorme rust uit van het huis nu het wit is. Alsof het huis ook blij is dat die gele kleur verdwenen is. Het huis gaat nu helemaal op in de rest van het dorp.
In de middag komen Ginés en een hulp langs om aan de zijmuren te werken. Moet wel, want de schilder moet dat straks ook verven. Het lijkt op een volwaardige bouwplaats zo. Twee mannen aan het schilderen, twee mannen aan het stucen en Kees aan het tegelen. Er wordt gewerkt!
Kees maakt vandaag de eerste muur in de hal af. Dat is de muur die logischerwijs komt als je vanuit de logeerkamer de hoek in de deurpost om gaat. Aan het eind van de middag kan Kees de deurpost zelf ook in de tegels zetten. Als de schilders komen om te vertellen dat ze klaar zijn voor vandaag, geven ze aan onder de indruk te zijn. Ziet er professioneel uit. Kees kan dat complimentje mooi in de zak steken!
Er is wel een nadeel aan het tegelwerk: Elk stopcontact en elke lichtschakelaar die Kees tegenkomt moet verwijderd worden om de tegels aan te kunnen brengen. Nu zit de bedrading in dit huis erg onlogisch in elkaar, dus er valt steeds meer licht uit. Het is op een rare manier doorgelust hier. Door een lichtschakelaar in de logeerkamer te verwijderen gaat in de woonkamer het licht niet meer aan. Ach, als we eenmaal schakelmateriaal gevonden en geïnstalleerd hebben, werkt alles weer. Het geeft wel inzicht in hoe de bedrading is aangelegd: Geen touw aan vast te knopen.
Het is half acht als Kees klaar is met werken. Schoonmaken en even met Gea facetimen. Terwijl Kees buiten staat om de buitenkant van het huis te laten zien, hoort hij van die bellen die schapen en geiten om hun nek hebben: Er komt een enorme kudde schapen door de vallei aangewandeld, onder begeleiding van een herder. Die hele kudde trekt langs het huis naar een veld waar kool heeft gestaan, verderop. Erg leuk om die schapen langs te zien trekken.
Donderdag 02 april 2026.
De tijd vliegt voorbij, donderdag alweer. Het beloofd vandaag een rustige dag te worden, voor wat betreft werklui: Het is Semana Santa. Ofwel: Vanaf vandaag tot en met zondag wordt hier Pasen gevierd. In het katholieke Spanje is dat een groot feest met optochten, festiviteiten, eten en drinken. En veel kerk-bezoek. Dat betekent ook dat heel Spanje stilligt. Veel winkels zijn dicht, de supermarkt is vandaag tot 15:00 open (en morgen gesloten) en er is in het openbare leven enkel feestgedruis.
Maar verrassing: Staan de schilders toch om half negen voor de deur. Ze willen nog even op een paar plekken de tweede laag aanbrengen. Die schilders grossieren in verrassing-optredens… Om tien uur zijn ze al weer weg, het werk is klaar.
Nadat Kees in de ochtend voor “de baas” aan het werk is geweest, gaat hij om twaalf uur dus eerst even naar de supermarkt, om inkopen te doen voor de laatste dagen. En dan maar weer aan het tegelen. Lijkt wel een tegel-kamp deze week. De tegelmarathon. Maar het schiet op. Gestaag.
Rond half acht is het welletjes. De wand die gedaan moest worden is op één tegel na gedaan. De lijm is op en voor één tegel nog lijm aan te gaan maken is wat overdreven. Doen we morgen wel.
Opruimen, douchen, eten en even facetimen met het thuisfront. Nog even TV kijken en dan wakker schrikken omdat het bedtijd is.
Vrijdag 03 april 2026.
Saaie dag vandaag, althans voor de lezers. Kees heeft vanmorgen voor de baas gewerkt en is om 12 uur begonnen met de laatste wand die deze week betegeld moet worden,. En daar zitten wat hoekjes in, dus dat kost allemaal tijd om de tegels te zagen. Om even na zeven is het werk klaar. Het tegelen is voor deze week afgerond. Morgen alles invoegen, da’s nog een beste klus. Een kleine 20 meter tegels aan lengte, 1.25m hoog. Ach, houdt je van de straat.
’s Avonds even bellen met het thuisfront, en verrassing: Gea was aan het oppassen op Ana en die was nog net wakker.
Douchen, eten, TV kijken en dat was het dan wel weer. Morgen weer zo’n heerlijk, saaie dag. Het kan dus wel hier, dagen zonder gedoe!
Zaterdag 04 april 2026.
En inderdaad. Vandaag een redelijk saaie dag. Maar wel productief.
Kees stond vroeg op want hij wilde toch echt om 8:30 beginnen met voegen. En dat lukte precies. De hele dag voegen, tot 10 uur later het werk klaar was. Vermoeid maar voldaan. Het klussen zit er voor deze week op, morgen weer naar het koude Nederland. Hier is het echt heerlijk weer! De hele week al een strakblauwe lucht een een zeer aangename temperatuur.
Om tien uur kwam Ginés langs, samen met een maat die zijn dochtertje mee had. Of dochter, het is maar hoe je het ziet. Kind is een jaar of 10.
Ginés ging nog de laatste punten aan de buitenmuur afmaken. En zijn maatje begon met het zwembad. Tussendoor zijn ze een anderhalf uur wezen lunchen of zo. Of siësta houden, kan ook.
Even voor zessen waren ze klaar. De muren zijn af en het zwembad terrein is helemaal schoon. Rond het bad zit een brede rand, daar zat ruimte onder (en dat moet niet). Daardoor zou de rand kunnen breken. Dat hebben ze helemaal opgevuld met schuim en vervolgens hebben ze een nieuwe kitrand rond de rand gemaakt. Ziet er netjes uit. Hebben ze goed gedaan.
Ginés vertelde dat er een enorme schorpioen klem zat in een afvoer bij het zwembad. Beest was dood, maar ook die leven hier dus. Oppassen als we in bed stappen…
Om half zeven was Kees ook klaar. Alles opgeruimd en nog wat zooi wat hier op het plein ligt in de bus gedaan en in de container gedumpt. Even douchen.
Daarna stuurde Marco, tuin-vent, een berichtje of hij nog even langs kon komen. Prima hoor. Kees gaat toch nergens meer heen.
Marco kwam rond acht uur aanzetten. Samen hebben ze het werk wat nog moet worden gedaan aan de omheining doorgenomen. De muur die buiten om het huis staan repareert hij (was hij al mee begonnen). En Kees heeft gevraagd om de bomen langs het zwembad te snoeien, voordat het werk aan het zwembad wordt uitgevoerd. Gaat allemaal geregeld worden.
De dag is weer omgevlogen. De hele week trouwens.
Morgen weer op huis aan.
Related Posts
Even tussendoor
Februari 2026 – Deel 2
Februari 2026 – Deel 1